ՄԵՐ ԴՈՒՌՆ ԵՆ ԲԱԽՈՒՄ
Փախչում է մեր նորահաս սերունդը գաղութահայ կեանքի հոգեւոր անապատէն, եւ ծարաւի` նա ովասիս է փնտռում Դաշնակցութեան ծոցի մէջ:Սրբազան զայրոյթով նա փախչում է հայ...
Արխիվ · 200 հոդված
սեպտեմբեր 2026
ԱՆԵՐԵՒՈՅԹ ԴԱՏԱՒՈՐԸ
Սիւնիքը կը չափուէր թուրք, թաթար եւ կարմիր հորդաների հետ: Կտրուած էինք աշխարհից, պաշարուած: Ռազմամթերք չկար, պակասում էր հացը:Այդ գերազանցօրէն ծանր օրերից մէկն.....
ՀԱՅ ԶԷՆՔԻ ՓԱՌՔՆ ՈՒ ՈՂԲԵՐԳՈՒԹԻՒՆԸ
Բարոյապէս սնանկ է անհատը, երբ նրան պակասում է ազգային հպարտանքի զգացումը — ծնունդ` ազգային ինքնաճանաչութեան, որ իր սնունդը առնում է մեր պաշտամունքից դէպի այն...
ԵՌԱԳՈՅՆԸ ԿԱՐՄԻՐ ԼԱԹԻ ԴԷՄ
Սիւնիքը կը շարունակէր իր հիասքանչ եւ ծանր գոյամարտը եւ այդ ո՛չ թէ մեր ցեղի մի հատուածի գոյութիւնը փրկելու կամ Հայաստանի անարժան մասը մտնելու համար — կրկնակ...
ՄԵՐ ԱՆԿԱԽՈՒԹԵԱՆ ՄԱՅԻՍԸ
1921-ի գարունն էր, եւ դեռ Եռագոյնը կը ծածանուէր մեր Հայրենիքի լեռնային երկրամասի վրայ:Մայիս 28ի լուսաբացին լեռներէն երգ ու երաժշտութեամբ դէպի Սիւնեաց աշխարհի...
ԻՄ ԴԱՒԱՆԱՆՔԸ
Կը խօսիմ մեր նորագիր ընկերներուն եւ կը զգամ, որ անոնք կը խորհրդածեն.— Գաղափարօրէն կը հաղորդուիմ այսօր: Հաղորդութի՛ւն, սակայն, ի՞նչ է ատոր խորհուրդը:Հոգեփոխուիլ....
ԽՈՐՀՐԴԱԾՈՒԹԻՒՆՆԵՐ Հ. Յ. Դ. ՔԱՌԱՍՆԱՄԵԱԿԻ ԱՌԹԻՒ
Դարեր շարունակ փառքի ճանապարհից դուրս մղուած մի ժողովրդի վերածնութեան ճիգերի խտացումն է Դաշնակցութիւնը:Նա ծնունդ առաւ պատմական այնպիսի մի վայրկեանում, երբ...
Ա. ԱՀԱՐՈՆԵԱՆ
Ի՞նչ արժէ հանճարը, երբ նրան կը պակասէ մեծ սիրտը, երբ իր ողիմպիական մեծութեան մէջ նա անկարեկիր է, անխռով, պաղ: Անարժէք չէ՞ դա, երբ իր խօսքն իշխանութիւն չունի...
ԻՄ ՏԱՊԱՆԱԳԻՐԸ
ՅԱՒԵԼՈՒԱԾԱնցո՛րդ, կանգ ա՛ռ, կա՛նգ, անցորդ այս անյայտ հողաթմբի առջեւ, որում ինձ տրուած չէ հանգչել:Եւ, ասա՛ դեռ աշխարհ ու արեւ կա՞յ…Չիցէ՞ քուն են մտել սրտերը...
ՈԳԵԿՈՉՈՒՄՆԵՐ *
Յոռետեսութի՞ւն — ո՛չ, ո՛չ, անտեղի է դամարդկութեան ապագայի նկատմամբ, քանիոր մարդը ինքնամշակմամբ կարող է Սոկրատդառնալ: Ոգու սոկրատեան մշակոյթ — ահա՛թէ ինչի կարիք....
ԸՆՏՐԱՆԻՆ
Ժողովուրդն աւելին է, քան թւում է: Նրանում աւելի ուժեր կան, քան նա զգում է եւ արտայայտում: Ժողովուրդը — դա իր ուժերին անծանօթ դիւցազն է, որ յաճախ գործում,...
ՀԱՄԵՍՏ, ԲԱՅՑ ՈՉ ՆՈՒԱՍՏ
— Խօսքի անկում — տխո՛ւր երեւոյթ, հետեւանք ժողովրդի այն վատառողջ հոգեվիճակի, որ կոչւում է պարտուողականութիւն:Արդեօք չե՞ս զգում, թէ ինչպէս շնչահեղձ է լինում հայ.....